Kitapta bana en çok dokunan şey Martin
Eden'in eline geçen her parayı kendisinden önce sevdiklerinin hayallerini gerçekleştirmek
için harcamasıydı. Kendisi bireyci oldugunu
söyleyen bir karakterdi ama o kadar büyük bir yüreği vardı ki, oraya dünyaları sığdırmıştı. Ve ne yazık ki sonunu getiren de yüreğine aldığı insanlar yüzünden yaşadığı hayalkırıklığıydı. Martinin Ruth a olan aşkını kitapta en iyi ifade :
Onu gerçekten sevmediğini şimdi anlamıştı.
Sevdiği şey Ruth değildi idealize ettiği kendi kafasında yarattığı uhrevi bir şeydi, kendi aşk
Şiirlerindeki ışık saçan ruhtu.