İtiraf edeyim kitaba başlarken bu kadar etkileneceğimi tahmin etmemiştim hatta sıkılırım gibi hissetmiştim ki başları da biraz bu düşünceme uygundu.Ama kitap ilerledikçe Zehra babasının günlüğünü okudukça onunla birlikte aynı duyguları yaşayan bendim sanki.Bütün duyguları arka arkaya hissediyorsunuz romanda.Alınacak apaçık hisselerden birisi hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığı.Bazen gerçek sanılanlar bütün bir hayatı etkilemiş ve iş işten geçmiş oluyor. Önyargıdan uzaklaşmak ve her şeyin arka planını görmeye çalışmak gerek ki büyük pişmanlıklar yaşanmasın.