Cahit Zarifoğlu ise yazan okunur deyip başladım.Onun o nahif üslubunu farklı bir türde görme merakıyla. Bir çocuk kitabından fazlası olduğunu söylemek gerek ki Zarifoğlundan da sıradan bişey beklenemezdi.Sanki çocuklara hikaye tadında ahlak dersleri veriyormuş gibi, değerlerimizi öyle güzel yerleştirmiş ki aralara.Yürekdede ile eşinin birbirine olan nezaketli tavırları özellikle dikkatimi çekti.Günümüzde kaybolup giden insanların arasındaki sevgi, nezaket bu satırları okuyan çocukların zihninde yeniden can bulacak heyecanı sevindiriyor insanı.3 öyküden oluşan kitap, ismini aldığı öykü en uzunu ve en tat bırakanı.Küçüklüğünde Zarifoğlu okuyan bir çocuk nasıl zarif yetişir canlanıyor gözümdeKüçük, büyük herkese..