Bana, dedı, bir isim ver varlığım olsun. Bana dedi, sen isim ver varlığım senın olsun. Bana oyle bir isim ver ki senin adının yanında dursun. Senı anan benı ansın. Senı hatırlayan benı hatırlamadan olmasın. Bir "ile" koy aramıza bizi birbirimize bağlasın.
Yaratan yarattığına baktı.
Güzel degıl en güzeli.
Mükemmel degıl ekmeldi. Dahası yok, mükemmelin de mükemmeli.
Yaratacağının nasıl olduğunu biliyordu Yaratıcı. Ama oyle güzeldi ki Adem, bu güzelikten arşıala bile titredi.