O sırada bir çingene kız çiçek satmak için girdi içeriye gülleriyle. Ve adam gözüyle o kızı takip ediyor, farkına vardım. Adam insan sarrafı belli. Çook görmüş geçirmiş, görmüş geçirmiş. Bana döndü dedi ki, "sahip olduğum her şeyi gözümü kırpmadan veririm şu çiçeği alıp verebileceğim, gerçekten sevdiğim bir insan olsaydı. " Bu yalnızlığı düşünebiliyor musun?