Bir gece önce annem hastaydı ve uzun uzun onu düşündüm, o an ölümün sessiz ve soğuk çığlığı yüreğimde uyandı ürperdim, yaşı ileri olan annem ve babam bir gün elbet vefat durumu olabileceği gerçeğini duyumsamak istemezdim. Kanepede kendi dünyasında olan eşime gözüm ilişti onun yerinde olmak mı yoksa şuan benim yerim de olmak mı isterdim, zira onun anne babası bu dünyadan çoktan göçüp gitmişlerdi. Yani o acısını benimseyip alışmış duruyordu. Oysa ben henüz o hisleri ne yaşamıştım ne de alışmıştım. Kaçınılmaz bir son vardı insan hayatında ölüm gerçeği. Belki bu dünyada tek gerçek olan şey buydu...