Deyirlər, poeziya sevgini öldürür. Görəsən, bunu kim kəşf eləyib?
-Mən poeziyanı sevginin qidası hesab etmişəm.
-Əlbəttə, sabit, möhkəm, sağlam sevginin qidası. Möhkəm olan bir şey hər şeylə qidalana bilir. Amma sevgi zəifdirsə, sadəcə ötəri vurğunluq səviyyəsindədirsə, bircə sonet onu məhv eləyəcək...
Aynı yola baş koyan, yani gerçekten can yoldaşlığı eden o kadar az insan var ki...Nedendir bilmem. Belki de insanlar birbirlerini güvenilmez yaratıklar olarak gördükleri içindir, kim bilir..