İnsan bir şey bekliyor, sabahtan akşama kadar bekliyordu ancak hiçbir şey olmuyordu; insan sürekli bekliyordu, hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu; düşünüyor, düşünüyor, düşünüyordu, şakaklarına ağrı girene kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. Yalnız kalıyordu insan Yalnız...Yapayalnız...
" Her gün yaşamak zorunda oldukları hayattan bıkmış bir sürü insan var, fakat birkaç sebep onları isteklerini gerçekleştirmekten alıkoyuyor. Olay duyulursa şok olacak, hatta suçlanacak ailelere sahip bazıları; bazılarınınsa kalbi dayanmıyor, ölüm-den sonra olacaklardan korkuyorlar. Ben de bir noktaya ka dar bunları yaşadım. "