Onlar kim?” dedi Nağna.
“Onlar değil,” dedi Hacinsa, "yalnızca bir kişi.”
"O canavar kim?”
“Cemile.”
Sıçrayarak geri çıktı Cemile. Alt dudağını dişlemiş, duydukları karşısında gözleri kocaman olmuştu. Demek Nağna amcasının kızıyla babasını evlendirecekti. Annesinin yattığı yatakta hiç tanımadıkları bir kadın yatacaktı.
Parmak uçlarına basarak merdivenleri çıktı. Dizleri titriyordu. Odaya girince kendini yüzükoyun yatağa attı, sarsıla sarsıla ağlamaya başladı. Sonra o yumuşacık dokunuşu saçlarında hissetti. Başını kaldırıp baktı. Annesiydi. Yüzü kadar solgun bir gülüşle ona bakıyordu. Parmağını dudaklarına götürüp “sus” işareti yaptı.