SEHER
@Shde
Mutluluğa giden tek yol vardır.Oda elinizden bir şey gelmeyen şeyler için endişelenmemek.
Epiktetos
Dm kullanmıyorum/Demokratım/Hümanistim/Evliyim
Şu anda okuduğu kitap
Akşama doğru güneş kızıl bir renkle vadinin öbür yanına ulaştığında askerler duruyor. Askerler yorgun. Ansızın ortalığa bir huzur iniyor tekrar. Ama sessiz ve huzurlu ortalık savaş meydanına dönüşmüş. Gizli cennet cehenneme dönmüş. Ağaçlar yanıyor, mağaranın etrafından dumanlar yükseliyor. Koyun, davar ve katır leşleri dağınık halde ortalığa saçılmış. Hava sıcak, çok sıcak. Tüfek, mitralyöz ve top patlamaları ortalığı köze çevirmiş. Artık ne kuşların, canlıların sesleri duyuluyor, ne de gül ve çiçek kokuları. Yalnızca barut, kan, ter ve duman kokusu duyuluyor. Yalnızca ölümün kokusu duyuluyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ve onlar, yani yabancılar, teker teker, kol kol ağaçların, taşların, tepelerin, yükseltilerin, kayaların arkasındaki pusularında görünmeye başlıyorlar. Üstlerinde haki üniformalarla yavaş yavaş mağaranın etrafındaki çemberi daraltıyorlar. Çoklar, sayısızlar. Dağ taş onlarla dolu. Birkaç subay, mağara girişinin her iki yanında, biraz uzaktan askerleri yönetiyorlar. Mağaranın girişinden dışarıya doğru birkaç mermi atılıyor o kadar, başka bir ses çıkmıyor. Yabancılar onların seslerini kesiyor, toparlanmalarına fırsat tanımıyorlar. Her taraftan mağaranın girişini tarıyorlar. Dur durak bilmeden. Önce tüfeklerle, sonra mitralyözlerle, sonra da iki küçük topla. Art arda.
Öğlene kadar, güneş gelip mağaranın üstüne durarak siniye benzeyen yüzünü ırmağın karnına tutana kadar ateş sürüyor. İçeriden, mağaradan bir ses yok. Hiç yaşamamışlar gibi ne bir ses, ne bir iz. Yalnızca birkaç tahta oyuncak ile mağaranın önüne çıkarılmış ve şimdi tozan birkaç kilim varlıklarına kanıt olabiliyor.
Öğleden sonra askerler iki koldan yavaş yavaş mağaranın girişine yaklaşıyorlar; oraya burma ve saz yığıp ateşe veriyorlar. Mağaranın ağzı ateş ve duman içinde kalıyor.
Saz, çalı çırpı, burma, çalı çırpı ve ateş. Saz, çalı çırpı, burma, çalı çırpı ve ateş. Ve duman, duman. Ve ara sıra mitralyöz ve top sesleri.
Mitralyöz ve top namlularından gür bir ateş çıkıyor... Mağaranın karşısında iki yana konmuş her iki top ateş ve ölüm kusuyor.
Sabırları, dağları kadar yüksek ve genişti.