Bana istisnasız herkes kızıyor; kafalarındaki 'ben' i bozduğum için. Ben onların hayallerinde tutarlıyım. Belki kendi hayallimde de tutarlıyım. Yaşarken bu iki tutarlılığın da dışındayım. Her şeyle sırasında alay ettiğim halde kendimi gülünç durumlarda buluyorum.
Yalnız, artık hissediyorum ki, bunun sonu yok.
Bir başka nokta daha: öyle bir yarım yamalaklığımız var ki, bizim dramımız, trajedimiz, akıl almaz bir biçimde gelişiyor. Ayrıca, bir trajedinin içinde olduğumuzun farkında bile değiliz. Çok güzel yaşayıp gittiğimizi sanıyoruz.
Gözlerinde karanlık bir nefret okunuyordu, bana bile öyle bakıyordu. İnsan umudunun bir kısmını kaybederse üzgün görünür ama tamamen umutsuz kalınca, böyle olur.