Hyukaix
@Sherlock_strange
Anlamıyorlar albayım, sorun değil. Beni daha kimler kimler anlamadı..
Şu anda okuduğu kitaplar
Her zaman bekleyecek biri ve ya birileri vardır, bazen umutlu bazen karamsar. Geçmişten ya da gelecekten. Belki gerçekten, belki hayalden. Yüreğimden kopmuş, şah damarımdan geçmiş ve sonsuzluğa gitmiş, hüzünlü ama bir geminin dönüşünü bekledim ben. Hala bekliyorum.
Anlatılan parçayı kafamda yavaş yavaş birleştirdim. Ortaya bu manzara çıktı. İnsanları yargılamak en kolayı, önemli olan anlayabilmek. Oysa insanlar birbirini anlamak yerine yargılamayı tercih ederler. Bu onlara kolay gelir, bunun nedeni korkuyor olmalarıdır. Ama hepsinin arkasında anlaşılmamış kendilerini ifade edememiş insanlar vardır.
Ben masal gibiydim. Bir vardım, bir yoktum. Çünkü çocuktum. Büyükler beni görmek istediğinde ''var'' olurdum, istemediklerinde ''yok'' olurdum. En çok da beni ''yok'' saydıkları zaman vardım. Hepsi birbirlerini, birbirlerine göründükleri kadar tanıyorlardı. Oysa benim yanımda hepsinin maskeleri düşüyordu, çünkü ben çocuktum. Ben yoktum. Onları gerçek halleriyle çizdim aklımın defterine. Ben büyüdükçe onlar masal oldu içimde.
Büyüklük sende kalsın deriz biz buna...
Küçükler büyüklerin karşısında aşağılık duygusuna kapılırlar. Bununla baş edebilmek için sahip oldukları tek silah, büyüklerin yaralarını deşmektir. Büyük insanlara onların yöntemleriyle karşılık veremez, kendi yarasını iyileştirmeye çalışır. Bunu yaparsa bilir ki küçükleri silahsız bırakmıştır.