İnsanın içinde saklanan o korkunç canavarla o akşam ilk defa, kendi ailemde tanıştım. Yuvalarından fırlamış gözleri, öfke içinde uzayan boyunları, şişen damarları ilk defa o zaman gördüm. Benzer manzaralarla daha sonra da karşılaştım. Büyüdükçe alışıyor insan belki de büyümek diye bu alışmaya diyorlar. Ne zaman bağıran, haykıran öfekli insanlar görsem, bu hayvanla ilk defa karşılaştığım andaki dehşeti, tedirginliği hatırlarım. Belki bu yüzden, bir yanım hep çocuk, hep suçlu kaldı.