Zeynep
@Sherlockxdd
Sen kendine kendin kadar güzel bak, ben parçaladım bütün aynalarımı.
15 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
SPOILER İÇERİRDuygu ve Düşünce
Puan vermedi
Büyük Umutlar, bence ölmeden önce kesinlikle okunması gereken bir kitap. Ben Dickens okurken, sonunun hüzünlü biteceğini bilirim. Buna rağmen yine de severim o hüznü. Hatta hüzünlü biten hikâyeler bana daha gerçek, daha sahici gelir. Sanki hayatın kendisine daha yakındır.
Ama Büyük Umutlar bende farklı bir etki bıraktı. İçimde öyle bir burukluk oluştu ki… Bir yanım keşke hiç okumasaydım diyor, diğer yanım ise böyle bir hikâyeyi bilmiş olmanın değerli olduğunu düşünüyor.
Magwitch’in yaşadıkları beni derinden sarstı. Hayatı boyunca çektiği acılar, buna rağmen içindeki o iyilik kırıntısını kaybetmemesi, Pip için verdiği emek… Bir insanın, vefasının ve fedakârlığının bedelini bir ömür çalışarak ödemesi ama buna rağmen gerçek bir huzura ulaşamadan hayata veda etmesi… Bu bana çok ağır geldi. Kitabı bitirdikten sonra genelde hemen bir şeyler yazarım; o anki duygularımı dökmek isterim. Ama bu sefer yazamadım. İçimdeki duygular o kadar yoğundu ki kelimelere dökemedim. Çok ağladım. Gerçek olmayan bir karakter için ne kadar ağlanabilirse o kadar ağladım.
Magwitch’ten sonra Pip’in hastalanması da beni beklediğimden çok daha fazla etkiledi. Açıkçası Pip için bu kadar üzüleceğimi hiç düşünmezdim ama üzüldüm.
Sanırım bu yüzden, bu hikâye benim için kitap sayfalarında bitmedi; gerçek hayatta karşılaştığım acılarla birleşip büyüdü.
Bugün Rıza Tamer’in vefat haberini aldığımda içimde çok derin bir hüzün oluştu. Kendisiyle tanıştığımdan dolayı mıdır bilmem, bu kadar etkilendim. Eğer tanışmasaydım bu kadar etkilenir miydim, onu da bilmiyorum. Ama tanıştığımda gerçekten kendisini çok sevmiştim. Çünkü bazı insanların nasıl biri olduğu yüzünden bellidir. Onun yüzü adeta kalbinin aynasıydı. Çok iyiydi… Kelimelerim tarif etmekte yetersiz kalıyor ama o sıcaklığı, o samimiyeti bana çok
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ufkumu ve farkındalığımı o kadar açan, bakış açımı o kadar genişleten ve beni gerçekten aydınlatan bir kitap oldu ki, İmam Gazali’nin bütün kitaplarını okumak istedim.
Bizi muhatap alarak dinimizi, Rabbimizi ve Allah’ın bizden nasıl razı olacağını tane tane anlatıyor. Güzel hasletleri ve kötü huyları tek tek ele alıp; hadislerle, sahabelerin hayatlarıyla ve ayetlerle destekleyerek açıklıyor. Üstelik bunu çok sade ve anlaşılır bir dille yapıyor. Bu yüzden kitabı okurken ruhumun doyduğunu hissettim.
Kitabı bitirdikten sonra insan ister istemez kendini sorguluyor: “Ne kadar boş konuşuyormuşum, ne kadar gereksiz şeylerle meşgul oluyormuşum.”
Gerçekten de İslam’ı yaşamak ve sevmek, her şeyden önce Rabbini tanımakla ve bilmekle mümkün. Bu kitabı okuduktan sonra Rabbimi daha iyi tanıdığımı hissediyorum. Ona karşı içimde bambaşka bir muhabbet oluştu. Merhametine, adaletine ve hikmetine hayran kalmamak mümkün değil.
Rabbim, İmam Gazali’nin ahiretini cennetle doldursun. Onun gibi bu yola emek vermiş insanların eserleri sayesinde istifade edebiliyoruz.
Aslında bu kitap; sekülerinden muhafazakârına, orta hallisinden sorgulayanına kadar herkesin okuyabileceği bir eser. Çünkü günlük hayatta olması gereken ahlakı, şahsiyetli bir insanın toplum içinde nasıl olması gerektiğini anlatıyor.
Zaten samimi şekilde sorgulayan biri, bu güzel hasletlerin hepsinin İslam’da bulunduğunu rahatlıkla anlayabilir. Çünkü İslam; merhamet, sevgi ve hoşgörü dinidir.
Bitirdikten sonra uzun mu uzun tavana baktırdı…
İzninizle Meral’in çaresiz, yalnız, anlaşılmayan ve sonda kendinden nefret dolu birine dönüşüp en büyük bedeli kendine ve etrafındakilere yaşatmasını, bundan sonrasında annesinin bu acıya dayanamayıp gittikçe trajikleşen sonunu ve Samim’in artık yaşayan bir ölü hâline gelmesini hazmedip kendime gelmem lazım.
Sokrates MÖ 5. Yüzyılda yaşamış bir antik Yunan filozofudur. Sokrates, hayatını sorgulamaya, derin düşünmeye, öğretilen bilgilere körü körüne inanmamaya ve bence en önemli detaylarından biri olan ve İslam dini ile örtüşen " tefekkür" bakış açısını hayatının yaşam felsefesi haline getirmiştir. Maalesef ki Sokratesin hayatını sonlanmasına neden olan bu yaşam biçimidir. Yargıçlar ve halk tarafından büyük bir tehdit unsuru olarak görülen Sokrates,
Tanrıları inkar etme,
Gençleri yoldan çıkarma,
kahin olarak görülen kişilerin aslında bilge olmadıklarını söylemesi gibi unsurlar Sokratesi ölüme götüren yeterli sebeplerdi.
Savunmasını yaparken mantıklı ve ikna edici argümanlar sunsa da, bu onu baldıran zehrini içerek ölümden kurtaramamıştır. Oysa Sokrates, tanrıları inkâr etmenin aksine, onlara inanıyordu. Ancak düşüncelerini, sorgulamalar ve mantık çerçevesinde dile getirdiği için dönemin yargıçları ve dini otoriteleri tarafından tehdit olarak algılandı. Gençleri yoldan çıkarmak suçlamasının asıl sebebi ise, onlara körü körüne inanmanın yanlış olduğunu öğretmesiydi.
Ayrıca, kendini bilge olarak adlandıran kişilerle sohbet ettiğinde onların aslında bilgili olmadığını fark etmişti. Çünkü bu kişiler, bilgi sahibi olmadıkları konular hakkında bile biliyormuş gibi davranıyordu. Sokrates’e göre asıl bilge kişi, bilmediği konuda "bilmiyorum" diyebilendi. Onun bu düşünceleri, dönemin otoriter yapısını sarsıyordu.
Ölümünden sonra Sokrates’in ruhun ölümsüzlüğüne dair inancı ve savunduğu doğrular, uzun süre kabul görmese de, fikirleri zamanla değer kazanmış ve felsefi düşünceyi derinden etkilemiştir.
Yine göz yaşlarıma hakim olamadığım bi kitaptı ağlamaktan mest oldum sadece beş yaşındaki zeze 'nin bu kadar üzücü bi hayatının olması çok ağır geldi.
