Zeynep
@Sherlockxdd
Sen kendine kendin kadar güzel bak, ben parçaladım bütün aynalarımı.
15 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
SPOILER İÇERİRDuygu ve Düşünce
Puan vermedi
Büyük Umutlar, bence ölmeden önce kesinlikle okunması gereken bir kitap. Ben Dickens okurken, sonunun hüzünlü biteceğini bilirim. Buna rağmen yine de severim o hüznü. Hatta hüzünlü biten hikâyeler bana daha gerçek, daha sahici gelir. Sanki hayatın kendisine daha yakındır.
Ama Büyük Umutlar bende farklı bir etki bıraktı. İçimde öyle bir burukluk oluştu ki… Bir yanım keşke hiç okumasaydım diyor, diğer yanım ise böyle bir hikâyeyi bilmiş olmanın değerli olduğunu düşünüyor.
Magwitch’in yaşadıkları beni derinden sarstı. Hayatı boyunca çektiği acılar, buna rağmen içindeki o iyilik kırıntısını kaybetmemesi, Pip için verdiği emek… Bir insanın, vefasının ve fedakârlığının bedelini bir ömür çalışarak ödemesi ama buna rağmen gerçek bir huzura ulaşamadan hayata veda etmesi… Bu bana çok ağır geldi. Kitabı bitirdikten sonra genelde hemen bir şeyler yazarım; o anki duygularımı dökmek isterim. Ama bu sefer yazamadım. İçimdeki duygular o kadar yoğundu ki kelimelere dökemedim. Çok ağladım. Gerçek olmayan bir karakter için ne kadar ağlanabilirse o kadar ağladım.
Magwitch’ten sonra Pip’in hastalanması da beni beklediğimden çok daha fazla etkiledi. Açıkçası Pip için bu kadar üzüleceğimi hiç düşünmezdim ama üzüldüm.
Sanırım bu yüzden, bu hikâye benim için kitap sayfalarında bitmedi; gerçek hayatta karşılaştığım acılarla birleşip büyüdü.
Bugün Rıza Tamer’in vefat haberini aldığımda içimde çok derin bir hüzün oluştu. Kendisiyle tanıştığımdan dolayı mıdır bilmem, bu kadar etkilendim. Eğer tanışmasaydım bu kadar etkilenir miydim, onu da bilmiyorum. Ama tanıştığımda gerçekten kendisini çok sevmiştim. Çünkü bazı insanların nasıl biri olduğu yüzünden bellidir. Onun yüzü adeta kalbinin aynasıydı. Çok iyiydi… Kelimelerim tarif etmekte yetersiz kalıyor ama o sıcaklığı, o samimiyeti bana çok
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ufkumu ve farkındalığımı o kadar açan, bakış açımı o kadar genişleten ve beni gerçekten aydınlatan bir kitap oldu ki, İmam Gazali’nin bütün kitaplarını okumak istedim.
Bizi muhatap alarak dinimizi, Rabbimizi ve Allah’ın bizden nasıl razı olacağını tane tane anlatıyor. Güzel hasletleri ve kötü huyları tek tek ele alıp; hadislerle, sahabelerin hayatlarıyla ve ayetlerle destekleyerek açıklıyor. Üstelik bunu çok sade ve anlaşılır bir dille yapıyor. Bu yüzden kitabı okurken ruhumun doyduğunu hissettim.
Kitabı bitirdikten sonra insan ister istemez kendini sorguluyor: “Ne kadar boş konuşuyormuşum, ne kadar gereksiz şeylerle meşgul oluyormuşum.”
Gerçekten de İslam’ı yaşamak ve sevmek, her şeyden önce Rabbini tanımakla ve bilmekle mümkün. Bu kitabı okuduktan sonra Rabbimi daha iyi tanıdığımı hissediyorum. Ona karşı içimde bambaşka bir muhabbet oluştu. Merhametine, adaletine ve hikmetine hayran kalmamak mümkün değil.
Rabbim, İmam Gazali’nin ahiretini cennetle doldursun. Onun gibi bu yola emek vermiş insanların eserleri sayesinde istifade edebiliyoruz.
Aslında bu kitap; sekülerinden muhafazakârına, orta hallisinden sorgulayanına kadar herkesin okuyabileceği bir eser. Çünkü günlük hayatta olması gereken ahlakı, şahsiyetli bir insanın toplum içinde nasıl olması gerektiğini anlatıyor.
Zaten samimi şekilde sorgulayan biri, bu güzel hasletlerin hepsinin İslam’da bulunduğunu rahatlıkla anlayabilir. Çünkü İslam; merhamet, sevgi ve hoşgörü dinidir.
Büyük kalabalıklar içerisinde, insan denilen sosyal mahluk kendi iç dünyasının mahbusu halinde, şifasız bir yalnızlığa mahküm.
