“Hiç mutlu aile olur mu evlat ? Yakmayan ateş gördün mü sen ? Bak ağaçlara, onlar öyle mi ? Bir ağacın gövdesine dokununca, kökünü görünce anlarsın ; tek başınadır. Baba, oğul diye bir şey yok; hepsinin kökü kendine.”
“Sen bunları bilmezsin ne fenalardır, sanki başkalarının evlerine, topraklarına sonradan yerleşmemişler gibi kendileri de bir vakitler dağdan gelmemişler gibi herkesi yabancı beller, nefret birliği ederler...”