Ben yalnız istiyorum ki o bana tatlı tatlı baksın; bir şey dediğim zaman pespembe kesilmekle kalmayıp gülümsesin de! Birlikte olduğumuz zamanlar yanında bir yer ayırsın bana. Gidip yanına oturduğum ve onunla konuştuğum zaman canlansın; neşe dolsun.
Farklı tarzda yazılmış bir kitaptı benim için diyebilirim. Yazarın içinden ne geliyorsa yazdığı bir bütünlüğün olmadığı, başarılı olmak gibi bir gaye taşımadığı belliydi sanki. Fakat kitap başında yazarın hayatını okumamdan kaynaklı sanırım intihar konusunu bu kadar kolay anlatmasına takıldığımı hissettim halbuki normal bir işleyişti, ben yazarın sürekli intihar girişiminde bulunup en son başarmasından etkilenmiş olabilirim. :) Ama yazarın kitapta bizimle sohbet ediyormuş ya da kendiyle konuşup kendini ikna ediyormuş gibi yazma stilini sevdim diyebilirim.