Hüseynli Şölə
@Shole8
Şu anda okuduğu kitaplar
Şüphe kadar acı veren, yiyip bitiren başka bir duygu yoktu.
Bir geçmişinizin olduğu insanlar sizi bırakmıyordu ve ne kadar çabalarsanız çabalayın, kendinizi kurtaramıyor, özgür kakmıyordunuz. Belki de bir süre sonra
çabalamaktan vazgeçiyordunuz.
Hayatınızdaki boşluklar kalıcıydı. Tıpkı beton kenarındaki ağaç kökleri gibi
onlarla büyümeniz gerekiyordu; boşlukların içinden çıkıp şekillenmeliydiniz.
Valideynlər övladları ilə ünsiyyət qurub həyatlarının necə keçdiyini soruşmurlar. Vaxt tapdıqca bir az sığallayıb əllərinə bir oyuncaq verib, "Uşaqlar, indi gedin, özünüz oynayın" deyirlər. Əslində bu, "Nə edirsiniz-edin, gözümdən itin, yetər ki, bizi rahat buraxın" deməkdir. Uşaqlıq dövrü, uşaq ağlı və qəlbi baxımsız tarla kimi boş qalır. Çünki ora heç bir yaxşılıq toxumu səpilməyib. Onlara yaxşılıq, dürüstlük və sevgidən bəhs edilsə də bunlar bayağılaşmış, sıxıcı və soyuq ifadələrlə izah olunur. Uşaq zəkasını canlandıracaq və onların marağını çəkə bilən cümlələr qurmağı bacarmırlar. Onların həssas qəlbini isidəcək heç bir şey etmirlər
Elə bilirdilər ki, siqaret və spirtli içkidən istifadə etmək, qalın səslə danışmaq, söyüş söymək böyüməyin əlamətidir. Mədəni baxımdan gənc, zəka cəhətdən isə hələ inkişaf etməmiş kiçik xalqlar da bu səhvləri təkrar edirdilər.