“Yaradılışın bir ali mahiyyəti var, yalnız bir,” — Uikka dedi. — “Bunun adı Sevgidir. Sevgi o qüvvədir ki, bizi yenidən bir yerə cəm edir, ayrı-ayrı ömürlərdə dünyaya səpələnmiş təcrübəmizi bir bütövdə toplayır.”
— Sənə bəzi şeylər demək istəyirəm, — o dedi. — Hisslərini izah etməkdən qorxma. Hiss etdiklərini bacardığın kimi yaşa və onları Tanrının lütfü kimi qoru.
“Heç vaxt utanma,” — müəllim sözünə davam etdi, — “həyat sənə nə verirsə, qəbul et, səni gözləyən hər dadı yoxla.
Bütün şərablar içilməlidir: bəzisi qurtum-qurtum, bəzisi bütöv tuluqla.”
— Bəs onları necə ayırmaq olar?
— Dadına görə. Yaxşı şərabı o adam tanıyar ki, əvvəllər acı şərab dadmış olsun