Çağla Kara
@Shunyaa
13 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Montgomery, donuk bakışlarını bana çevirerek, "Prendick," dedi. "Belli ki ölmüş."
Bu konuşmalar sırasında Montgomery'nin arkasında duruyordum. Burada işlerin nasıl yürüdüğünü anlamaya başlıyordum. Birden Montgomery'nin önüne geçip sesimi yükselttim: "Yasa'nın çocukları," dedim, "o ölmedi."
M'ling'in keskin bakışları bana çevrildi. "Yalnızca biçim değiştirdi- beden değiştirdi," diye devam ettim. "Onu bir süre görmeyeceksiniz. O... orada" -göğü gösterdim- "oradan sizi izleyebiliyor. Siz onu göremiyorsunuz. Ama o sizi görebiliyor. Yasa'dan korkun."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öfkelenerek, "Ben materyalist değilim" diyecek oldum.
"Bence öyle-bence öyle. Çünkü bizi ayıran, tam da bu acı meselesi. Görülebilen ya da işitilebilen acı seni bu kadar hasta ediyorsa, kendi acıların seni yönlendiriyorsa, günahla ilgili düşündüklerinin temelinde acı yatıyorsa, demek istediğim, bir hayvanın hissettiğini pek o kadar karışık olmayan bir biçimde düşünen bir hayvansan. Bu acı-"
Zavallı yaratıklar! Moreau'nun hainliğinin daha da alçak bir yanını görmeye başlamıştım. Bu zavallı kurbanların Moreau'nun işlemlerinden sonra çektikleri acılar ve dertler daha önce aklımın ucundan bile geçmemişti. Yalnızca avluda günlerce gördükleri gerçek işkenceler karşısında yüreğim parçalanmıştı. Ama artık öyle anlaşılıyordu ki, işin asıl önemli yanı bu değildi. Onlar bir zamanlar içgüdüleri yaşadıkları ortama kalıp gibi oturan, her canlı kadar mutlu birer hayvandılar. Oysa şimdi insanlığın prangalarıyla tökezleniyorlar, bitmek bilmeyen bir korku içinde yaşıyorlardı; büyük acılar çekerek vücut bulan şu insan müsveddesi varlıkları bitmek bilmeyen bir iç mücadele geçiriyor, bitmek bilmeyen bir Moreau korkusu taşıyordu- üstelik ne uğruna?
Beni çileden çıkaran, bütün bunların boşunalığıydı.
