Bana tutku verecek herhangi bir şeye ya da kimseye artık rastlamayacağımı biliyorum. Birisini sevmeye kalkışmak, önemli bir işe girişmek gibidir bilirsin. Enerji, kendini veriş, körlük ister...
Otodidakt göz kapaklarını alevlenmiş gözbebeklerinin üzerine indirerek “Efendim, Tanrı’ya inanmıyorum ben, varlığı bilim tarafından yalanlanmış bulunmaktadır.” diyor. “Ama toplama kampında insanlara inanmayı öğrendim.”
Kulak kesiliyorum. Bütün istediğim başkalarının dertlerini dinleyip acınmak. Bu beni değiştirecek. Derdim yok benim, mirasyedi gibi param da var. Patronum da karım da çocuklarım da yok, sadece varım, hepsi bu. Bu dert öyle belirsiz öyle metafizik bir şey ki utanıyorum doğrusu.
(...)
Bir şeyiniz olayım sizin,
Hani nasıl isterseniz.
Oğlunuz, kiracınız sevgiliniz.
Dünyanın bir ucuna
Birlikte gider miyiz?
(...)
Şimdiye dek düşünmediyseniz
Bakmayın içinde ne var.
Küçük bir kitaptır yaşamak
Elinde tutmaya yarar.
(Lavanta)