Bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın. Uçan kuşum, akan suyumsun. Seni anlatabilmek seni. Ben cehennem çarklarından kurtuldum, üşüyorum kapama gözlerini…
Nasıl dayanma kudreti verirsin bana bilemezsin. “Seni anlatabilmek seni - iyi çocuklara, kahramanlara. Seni anlatabilmek seni - namussuza, yaşamayana, kahpe yalana.”
Kulluğum, divaneliğimle ellerini, gözlerini öperim. Öpüyorum ama doyamıyorum. Mutluluk ya da cehennem bu galiba. Sana doymak korkunç, ahmaklık olur.
Hadi gel…