Gülşifa bakanoğlu
@Sifagul
Eksik olan yönlerimizi kitaplar doldursun
Çocuk gelişimi. Hukuk büro yönetimi ve sekreterliği
Önlisans
Sivas
Sivas, 21 Mayıs 1995
34 okur puanıNisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Gelişimim için en mühim ilaç, daima kitaplardı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Bazı kitaplar dost gibidir. Daima yanında olsun istersin, zor anlarında, keyiflendiğinde. Elinin altında olmalı gibi gelir. Tomris'in de böyle dost bildiği, sıkıldıkça danıştığı kitapları vardı. Kiminin üzerinde çay, kahve, bazılarının üzerinde ağır durumlarda okunanların özellikle birkaç damla şarap lekesi yahut anason kokusu bulunabilirdi. Nadir de olsa bazı sayfalar gözyaşı lekesiydi.
Yetiştirdiği çiçekler, yarattığı kitaplarla kaynaşsın diye kurumuş dalını terk eden çiçekleri sayfaların arasına ayraç yapardı. İnsan ve Tanrı yaratımı mis kokulu karışımın olduğu o kütüphanelerde can vardı, hayat vardı onun için.."
"Tomris için kütüphane, hayatının gardırobuydu. Dilediği hayatı giyip çıkartır, etrafta salınırdı. Belki de sırf bu yüzden, kitapların içine daldığı bir hayatın içinde olması onun başka insanların hayatlarını merak etmemesine sebepti. Kimsenin nereli olduğunu, yaşını, ailesini, ekonomisini, evini barkını önemsemezdi. Karakterine bakar, ruhunu koklardı ve mutlaka zekasını tespit ederdi. Zeki olmadığını, algısının bozuk olduğunu düşündüğü hiçbir insanı önemsemez hatta onunla mümkün oldukça vakit geçirmezdi. Kitap okumayanlara karşı daha katıydı kesinlikle. İnsandan saymaz, herhangi bir dünya cismi olarak görmeyi tercih ederdi."
"Herkesin bir zirvesi vardır aslında, henüz farketmediği, tanışmadığı ya da es geçtiği. Yaşam kendi griliği ve puslu halleriyle bazen görebilme anlayabilme yeteneğimizi alıyor bizden. Teğet geçiyor ya da görmezden geliyoruz. Bazen de birinin zirvesi olduğumuzu, zirvemiz olduğunu bile bile hayatsal kusurlardan dolayı vedalaşabiliyoruz.
Bazen doyumsuzluklar neden oluyor vedalara, bazen eksilen kimlikler. Ego savaşları, anlayışsızlık yapıyor ruhlarda. Avaz avaz bağırmak isterken aşkın gerçekliğini, dilin "veda" der, "hoşça kal" demek ister egonun ittirmeleriyle. Hoşça kalamaz kimse, bilirsin ama aşka sağır zihnin ile pişmanlık sürgününe maruz kalırsın.."
Ayrılıklarda ilk konuşan, kazanan taraf mı, kaybeden mi bilinmez.Böyle bir rekabet varmış gibi görünse de eşitlik halidir esasında ve sadece bir taraf daha cesurdur.Seviyormuş, her şey yolundaymış taklidi yapmayan, gerçektir.Diğeri düzene aşıktır,insana değil.Düzen değişikliğinden korkar, korkaktır.