Yüreğimin bir tarafı alıştığı mutsuzluğun içinde tutmaya çabalıyor gibiydi kendini. İnsan yapması gerektiğinin ne olduğundan içten içe emin olsa da karar vermek bazen oldukça zor oluyordu. Verdiği kararı uygularken ve yüregine kıymetler batarken taş gibi bir irade gerekiyordu.
Şu dünyayı adamakıllı görmeden, dünyanın ne olduğunu adamakıllı anlamadan buradan gidecek olduktan sonra ne diye buraya geldik sanki? Yaşadığımızın farkına varmayacak olduktan sonra ne diye yaşıyoruz?