Ölüm, eğer ki aniden gelmediyse, hızla geri geri giden bir trende ileri seyahat edildiğini sanmanın yanılgısıdır. O zamanın yaklaştığını bilirsin, ama öbür yandan yaklaşan kaçınılmaz sona doğru yapılan yolculuğu durdurmaya çalışırsın.
Yitip giden ve gün geçtikçe tükenen bedeninin yarına uzanırken, yaşama tutunma çabasıdır ölüm... Bedenin hızla ölüme koşarken, beyninin varmayı reddettiği bir sonsuzluktur ölüm...
"İvan İlyiç'in Ölümü" nü okurken, İlyiç ile birlikte ölümle yüzleşmenin ürpertici tarafında aynada kendi yaşam yolculuğunu izlerken buluyor insan...