"Jane Austen'in masasına dokunmak istiyorum mesela,Danteni'nin Beatrice ile karşılaştığı o sokaktan geçmek istiyorum.Hemingway'in kendini öldürdüğü o silaha dokunmak istiyorum.Notre Dame Katedrali'nde 'yazgı' kelimesini arayıp parmaklarımı o duvarlarda dolaştırmak istiyorum .Bence insan sırf matematikte başarılı diye tip okumamalı;evet,benim için çok kolay olurdu ama bende bir,insanı iyileştirme güdüsü yok ,yolda gördüğüm birini hastaneye götürebilirim ama onun yarasına dokunamam ya da bir başkası sırf çok iyi ezber yapıyor diye hukuk okumamalı, önemli olan vicdan sahibi olması olmalı, adaletli olması;meslekler derslerden başarıya göre değil, insan ruhuna göre seçilmeli.Ailem benim ruhumda edebiyatın olduğuna inanmıyor çünkü onlar bakarken hiç şiir okumadım,onlar etrafımdayken elimde sadece test kitaplarım vardı,bu biraz da benim suçum,onlara kendimi anlatamadım."
Bir gece,yan yana uzandığımızda
Uzanırsak eğer
Ve sen hala uyanık olursan
Sabah lunaparka gitmişsek
Dönme dolaba bindiysem seninle
O gece yağmur yağıyorsa eğer
Söz veriyorum, her şeyi anlatacağım
O kadar yalnızım ki
O kadar
Ölmüş gibi değil
Hiç doğmamış gibi
Hepsini anlatacağım
Ve sen hep kalkıp gidiceksin yanımdan
Tutamayacağım
Denemeyeceğim bile
Sen o kadar haklı olacaksın ki
Seyredeceğim
.