Sylvia
@Silakkk
Ellerim, ayaklarım vardı ama elimden gelen hiçbir şey yoktu…
Üzüntü beni peşinden sürüklüyor, elimde ayağımda ne varsa alıp gidiyordu…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ölüm, zamanın durup mekanın içinde geriye bir tek senin kalman gibi bir şey mi? Mekanın ve kendinin yok olup, sadece zamanın akması gibi bir şey mi?
Bugüne kadarki çabalarım çalışmak içindi, şimdiki çabamsa yaşamak için.
Ōlmeyi istemekten ziyade çabalamaktan yorulmuştum.
Dalga sesleri arttı.
Karanlıkta tek başıma oturuyordum.
Işık aydınlatmıyor.
Aydınlatacağı şeyleri buluyor sadece.
Ve ışık beni hiçbir zaman bulmuyor.
Hep karanlıktayım…
…Ölümün araya mesafe koyduklarıyla, yaşamın araya mesafe koydukları, yaşamın yakınlaştırdıklarıyla, ölümün yakınlaştırdıkları…