Sylvia
@Silakkk
Hep gelecekten ürkerek, yalnızca geçmişe bakarak yaşadım.
Bu durum geçmişe olan özlem veya nostalji gibi hoş sebeplerden ötürü değildi. Şimdiye katlanamadığım, gelecekten ise korktuğum için, bir kez geçince bir daha başka hiçbir yere gitmeyen geçmiş zamanın içindeydim hep.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben paramparça oldum ama o ses yine de ölmedi.
Yakalayıp bir yere kapatmanın da alıp uzaklara götürmenin de mümkün olmadığı o ses…
Ne kulaklarımı ona kapatabiliyor ne de ondan kaçabiliyorum.
O andan beri hep o sesle beraber yaşıyorum.
Yaşıyor muyum?
Bana asıl acı veren diş görünüşümden ziyade sessizliğim ve yeteneksizliğimdi. En dayanılmaz olansa şanssızlığımdı.
Şansım yoktu.
Hep yorgundum.
Yorgun olmadığım an yoktu.
Hayat peşimden kovalarken de ben hayattan kaçıp, hayatta kalıverirken de…
Harfler dizili, sayfa sayıları konmuş ama bir hikaye örgüsü yok. Sonu var ama bitmiyor.