NAMUS AŞKTIR.
Bu cümle o kadar anlamlı geldi ki bana anlatamam. Kitabın kült sözü olabilir…
Kitap kurgu olarak sondan başlıyor toplum tahlili yapıyor genel itibarıyla. Santiago Nasarın öldürüleceğini tüm kasaba biliyor ama nasıl olsa biri söyler diye düşünerek kimse Santiago Nasara öldürüleceğini söylemiyor. Ve üstüne üstelik bu namus cinayetinde Santiago’nun öldürülmeyi hak ettiğini düşünüyorlar Santiago’nun suçlu olduğuna en ufak kanıt olmadığı halde. Santigo öldürüldükten sonra klasik olarak herkes pişman oluyor. Yapılması gereken işin zamanı geçince herkes keşke ben yapsaydım der çünkü ortada bir iş kalmamıştır artık bu da o hesap açıkçası. Onun haricinde kitabın akıcı bir dili var kendini okutuyor.
Kırmızı Pazartesi