Tıpkı gözle görmeye çalıştığınız bir foton gibi, sırf varlığını kabul etme eylemi dahi sönmesine sebep olacağından beslemeye bile korktuğunuz o minicik umut zerresini anlatan da bir isim olmalı. Yalnızca kıyın kıyın yaklaşırsınız ona, o hariç her yere bakarsınız, yanından geçip gidersiniz ve bir şekilde, dünyayla yüzleşebilecek kadar büyümesini beklersiniz...
"O hiçbir şey hissetmez ki. Kötü bir şey olarak söylemiyorum.
Ama içinde duygu yaratacak şeyi yok... adı her neyse... hormon bezleri. Muhtemelen, benim için üzülmesi gerektiğini düşünmüştür."