Sıla UZUNÇELEBİ
@Siloski
Mümkünse watpadd'ciler uygulamayı terketsin :).
52 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Bu kitap Ayşe Kulin'den okuduğum ilk kitaptı ve rastgele seçmiştim. Kitabın konusu başta " bir gezatecinin başka bir mahkum kadınla röportaj yapması" ise de sonrasında bu iki kadının tanıdık olması ve birbiriyle geçmişlerini konuşması olarak ilerliyor. Kitapta Türkiye'nin her döneminde olan terör belasından bahsediyor ve bu, iki ayrı ve farklı ama bir o kadar da benzer iki kadının gözünden anlatılıyor. Açıkçası kitapta çokça geçen aşiret, töre ve diğer aptalca zihniyetler benim pek hoşuma gitmedi çünkü yaşadığımız yüzyıldaki kitaplarda bundan daha iyi konular seçilebileceğini ve zaten doğrusu bilinen yanlışların böyle bir kitapta olmaması gerektiği kanaatindeyim. Kitabın belli bir konusu yok, yer yer o kadar çok geçmişten bahsediyorlar ki sıkıcı olabiliyor ama yine de çok fazla alıntı seçtiğim ve mesajını beğendiğim bir kitap oldu. Yine de çok fazla beklentiyle başlamamanızı tavsiye ederim çünkü kitabın sonunda geçen "artık sarılsın bu bela" beklentisi bile kitabın yazılmasından 20 yıl sonra bile gerçekleşmiş değil.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·114 syf.··
Beğendi
·2025 28. kitabı
·2 saatte okudu
·Okunma: 26 Ağustos 2025 14:56
Aslında yaklaşık 40 sayfadan oluşan kitap ilk yazıldığı haliyle ve ona cevap niteliğindeki makalelerle 114 sayfa tutmuş. Başlarda Osmanlıcılık, İslâmcılık ve Türkçülüğün Osmanlı Devleti için yararlarını, bunların uygulanıp uygulanamayacağı konusundaki fikirlerini belirtmiş. Bu fikirlerin nasıl uygulanacağını, avantaj ve dezavantajlarını dönemin gereklerine ve şartlarına göre sıralayıp mantıklı açıklamalar yapmış. Ardından kendisinin bunlardan hangisinin savunucusu olduğunu veya olmadığını belirtmiş ve kişisel fikirlerini de sunmuş. Kitabın sonlarına doğru ise Osmanlı tarihinde Türklük kelimesinin pek az bilindiğini, Türklerin gelişmesi gerektiğini, ancak ondan sonra bu 3 ideolojiden birinin uygulanabileciğini belirtmiş. Benim kitap hakkındaki fikirlerim ise önce bu 3 fikri gerçekten çok iyi açıklamış ve uygulanabilirlik durumlarını da çok güzel bir dille söylemiş. Ardından Türklerin yapması gereken şeyleri de bire bir yazarak geçmiş hatalarımızı resmen yüzümüze vurmuş ki bunu da edebi bir dille yapmış. Eğer hangi fikrin Osmanlı veya günümüz için doğru olduğunu bilmek ve öğrenmek istiyorsanız bu kitabı içtenlikle tavsiye ederim.
Tam bir başyapıt!
Hiçbir zaman çocuklarını düşünmemiş bir baba, para ve şehvet hırsına bürünmüş büyük oğul, Tanrıyı hep sorgulayan ve ona inanmayan ortanca oğul ve dindar olan küçük oğul... Kitabın konusu aslında bu 4 karakter etrafında gelişiyor. Kitaba başladığınız sırada biraz sıkılabilirsiniz çünkü Dostoyevski, kitabın diğer kitaplarında da olduğu gibi bu kitabında da karakterlerin fiziksel ve ruhsal hallerini ustaca ve uzun bir şekilde açıklamış ki bu özellikleri, incelemeye başlarken söylemiştim. Kitabın ilk yarısı karakter analiziyle, diğer yarısı da olayların seyrinin değişmesiyle devam ediyor. İvan'ın felsefî düşünceleri ve bazı konuşmalar biraz sıkıcı olsa da Dostoyevski her bir betimlemeyi ve olayı en güzel şekliyle anlatmış. Ayrıca ortanca çocuk İvan ile küçük çocuk Aleksey'in aynı anadan olmalarına rağmen fikirlerindeki farklılık şaşırtıcı. Bu kitabı okurken kâh heyecanlandım kâh üzüldüm. Ama yine de bu kitabın harcadığım onca saate değer olduğunu düşünmekteyim. Kitabın kalın bir kitap olması gözünüzü korkutmasın çünkü bu kitap, olay örgüsünün dışında birçok konuda bilgileneceğiniz bir kitap. Eserin başındaki karakter tahlilleri, Aleksey'in ana karakter olması bazılarının hoşuna gitmemiş olsa da bunların yabana atılmayacak sebepleri olduğu için şimdilik bunları mazur görüyorum. Bu şaheseri okuyacak kişiler için şimdiden iyi okumalar diliyorum.
Tam bir hayal kırıklığı kitabı...
Bu kitabı okumadan önce ne bu kitabı ne de bu yazarı daha önce hiç duymamıştım keşke hiç duymasaymışım. Edebiyat sınavı için zorla okuduğum bir kitaptı. Neredeyse 16 yaşında olmamıza rağmen (sınıfım için) böyle bir çocuk kitabını bize neden okuttuklarını anlamış değilim. Kitaptan bahsetmeye gelirsem eğer, yazarın kelimeleri kendine has bir şekilde yazması sinirimi öylesine bozdu ki bunu kelimelerle anlatamam. Evet, kelimeleri farklı yazabilir ama hepsi mi farklı olur Allah aşkına! Bazıları kitabın çok şey anlattığını, yazarın kendisini çocuklar yerine koyarak zor bir iş başardığını söylüyor. Bence empati kurmak o kadar da zor bir iş değil ki biz de aynı şekilde kendimizi bir yetişkinin yerine koyabiliriz. Zaten kitabı sevmediğim gibi bir de aziz nesinin "Atatürk'ü seven biri Müslüman olamaz (bu kitapta geçmiyor )" demesi de benim yazardan da soğumama neden oldu. Bu nedenle bu kitap aziz nesinden okuduğum ilk ve son kitap olacak. Tavsiye kısmına gelirsek asla tavsiye etmediğim bir kitap.
