Ayşe kaya
@Simay2525
19 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Etkilerini günümüze kadar sürdürecek olan bir başka gelişme, İngiliz Dışişleri Bakanı Lord Arthur James Balfour’un 2 Kasım 1917 tarihinde, uluslararası Siyonist hareketin önderlerinden Lord Rothschild’a gönderdiği mektuptur. Bu mektupta, Filistin’de Yahudilere bir “ulusal yurt” kurulması çabasının İngiliz hükümeti tarafından destekleneceği belirtilmekteydi. Ancak, yine mektuba göre, Yahudiler için kurulacak böyle bir “yurt”, bölgenin Yahudi olmayan kesiminin haklarını ihlal etmeyecekti. Mektup, neresinden bakılırsa bakılsın, yanlılıklar ve belirsizliklerle doluydu; “ulusal yurt”tan ne anlaşılacağı belli değildi. Daha da önemlisi, 1917 tarihinde Filistin’de hemen hemen hiç Yahudi yokken, mektup Filistinlileri sanki bir “azınlık” durumuna düşürmekteydi. Filistin’de büyük bir Yahudi nüfusu varmış gibi, bölgenin “Yahudi olmayan kesimi”nin haklarının ihlal edilmeyeceğinden söz edilmekteydi.
İngiliz Dışişleri Bakanı’nı böyle bir mektup yazmaya iten en önemli neden, toprakları üzerinde çok sayıda Yahudi’nin yaşadığı ve siyasette de etkili oldukları ABD’nin sempatisini ve Almanya’ya karşı yürütülen savaşa katkısını sağlamaktı. Mektubun zamanlaması da iyi yapılmıştı. Çünkü kısa bir süre sonra Almanya ve Osmanlı devleti de Yahudi desteğini sağlayabilmek için, özellikle Alman Siyonistlerine savaş sonrası ödünler vermeye başlamışlardı. Ancak bu çabalar, Siyonistlerin İtilaf devletlerine olan eğilimlerini değiştiremedi.
Siyonistler, İngiltere’nin desteğini sağladıktan sonra, öteki İtilaf devletlerinin de bu deklarasyona katılması için çabalarını hızlandırmaya başladılar. Fransa, 1918 Şubatında, İtalya ise çok kısa süre sonra Balfour deklarasyonunu desteklediklerini açıkladılar. ABD Başkanı Woodrow Wilson da, 1918 Ekiminde kamuoyuna açık desteğini ifade etti. Böylece, Siyonizmin