Enver
@Simdiveburada
147 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Bu alemdeki tüm hayal kırıklıklarının, yalnızlıkların, güvensizliklerin ve ihanetlerin, sevginin özünden kopup etrafa saçılan zerreler olduğunu da öğrenemeyecekti.
Dünyada ölümden daha büyük bir kudret olmadığını düşündü, mutlak sonun belli olduğu bu alemde, türlü buhranlarda kendini kaybetmenin manasızlığını daha iyi anlıyordu şimdi.
Demek ki insan, bazen bin renkli bir ebru gibi karmaşık, bazen de içine enva-i çeşit baharatın atıldığı çeşnisi bol bir yemek gibi mayhoş olabiliyordu.
Acıda ve ıstırapta yalnız olmadığını bilmenin o yumuşatıcı hissi, tüm korkuların yok olup gitmesini sağlardı, çünkü insanın tek başına üstesinden gelemediği vicdan azabı, bir başkasının da ortak olduğu günahla pekala hafifleyebilirdi.
Reklam