Sema ormancı
@Simeranyas
Gece karanlığı çöktüğünde Ay’ı alır yanına Yıldızlarını kuşanır ışıldar.Gündüz ise güneşiyle parıldar. “Gökyüzü” mavidir değişmez.
Önceki anılardan uzak yeni bir hayat kuracaktım, işte plan buydu.
Sayfa 54
Reklam
Çünkü O tek başına benim için her şeydi, gelecek ile ilgili hayallerimin en büyük umuduydu.
Sayfa 55
Düğümün çözülmesini bilerek öteledim; olup bitenler, şimdilik benim için huzura kavuşmam adına oldukça yeterliydi, hem hayallerimi süsleyecek bir hayli malzeme ve izlenim de sağlamıştı. Burada işin kötü yanı bir hayalperest olmamdı. Benim açımdan yeterince malzemem vardı ama sıra ona gelince, bekleyebilir diye düşünüyordum.
Sayfa 55
Nasıl olduysa, bir gün gözlerimin önündeki perde aniden kalktı, gözlerim birden açıldı ve her şeyi anladım!
Bu bir rastlantı mıydı , yoksa öyle birdenbire günü mü gelmişti ya da güneş ışığı alıklaşan beynimde bir gizemi, bir düşünceyi mi tutuşturmuştu? Hayır, beynimde ne bir gizem ne de bir düşünce vardı, yalnızca bir damar atmaya başlamıştı, uyuşmuş bir damar önce titremeye başlamış, sonra iyice canlanıp uyuşan tüm ruhumu aydınlatmıştı.Evet, ansızın, birdenbire olmuştu.
Sayfa 56
İnanır mısınız, içimde öyle müthiş fırtınalar kopuyordu ki dayanamayıp öleceğimi sandım.
Sayfa 62
Reklam