Şekeri pekmezin yerine bir türlü koyamadık. Neden böyle oldu bu? Hiç düşündünüz mü? Çünkü, halkımıza düşünmeyi öğretemedik. Halkımızın düşünmeyle bir ilişkisi olmadı hiç. Oysa hayat düşünmektir. İnsanımız bin yıldır susturulmuştur. Bu yüzden bu ülkede soru soran sevilmez. Köy enstitüleri bu anlayışı yıkmak için kurulmuş okullardır. Köy enstitülerinde soru sorulmayan öğrenci sevilmez.
"Birçoğunun dedeleri Şeyh Sait ve Dersim isyanlarına katılmış, ölmüşlerdi. İçimizde Arap, Süryani, Ermeni, Çerkez, Kürt asıllı arkadaşlarımız vardı. Yemekte, yatakhanede, derste, sırada atölyede, spor sahalarında, halk oyunlarında, giyimimiz kuşamımıza varıncaya kadar öylesine bir eşitlik vardı ki, eşitlikti asıl bizi birbirimize yaklaştıran, ayrılmaz dost ve arkadaş yapan..."