Simru
@Simru_
23 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ayyy tatlım, daha fazla itaatine katlanamayacağım!!!
Eğer insanlık intihar ederse bu, ölümcül düğmelere basmalarını emredenlere itaat etmeleri yüzünden olacaktır.
Kitapta itaat ikiye ayrılıyor; "bir insana, kuruma veya iktidara itaat (heteronom, bağımlı itaat)" ve " Kendi aklıma ve inançlarıma itaat (otonom, özerk itaat)" . İkincisi daha tercihim.
İnsanlar kendilerini ve çevreyi vahşice katlediyorlar, kimse de sorgulamıyor olanları. Sadece belirli bir ülkeyi de kapsamıyor bu. Bütüüüüüüüüüün dünya sürekli bir savaş halinde.
Savaş oluyor ve futbol takımı tutar gibi ülkeleri tutuyoruz. Ama şöyle bir gerçek var; savaşlarda topa değil, insanlara vuruluyor canım.
Bonobolarda mesela tartışmalar sonrasında sevgiyle çözüyorlar sorunlarını. Ayyy, keşke biz de öyle olsak!
Savaşlara bakınca dişileri için kavga eden iki erkek aslan falan canlanıyor aklımda. Biliyorum ülkelerinin hayatta kalması için yapıyorlar bunu ama belki de bu kadar ilkel olmamız gerekmiyordur. Ya da ilkel olabileceksek de bonobolar gibi ilkellik de uygun bence. En azından şiddet ve kavga yok minnoşum.
Bence yazar da yaklaşık olarak benim gibi düşünüyor. Eğer yazım senin ilgini çektiyse, bu kitabı koş ve hemen okumaya başla!
Reklam
İrfan Değirmenci Yakın zamanda İrfan ağabeyin kitap söyleşisine gittim ve o haksızlıklıklara başkaldıran sert tavırları beni baya bir etkiledi.
Bu zamana kadar 10 lgbtli arkadaşım oldu ve onların yanında hep destek olmaya çalıştım. Ahhh, özellikle 8 yıllık kankim var ve minnoşum ailesinden neredeyse hiçbir destek görmedi. Ona hep olabildiğim kadar bir aile olmaya çalışıyorum biricik kankisi olarak.
Orada onları düşündüm. Kendilerini toplumun normları yüzünden baskılamayan başkaldıran cesaretli insanlar... Ben onların yerinde olsaydım o kadar cesaret ve başkaldırı gösterebilir miydim? Hiiiiç emin değilim.
Ama en azından ataerkil bir toplulukta başkaldırı gösterebiliyorum. Bir kadın olarak kendimi, hemcinslerimi elimden geldiği kadar koruyor, koruyamasam da en azından elimden geldiğince savaşıyorum. Çok yoruldum ama biliyorum, bir sabah iyiler kazanacak!!
İyilerin yanında olduğundan çok mutluyuz İrfan.
Tüm zorluklara rağmen bilimden vazgeçmeyen bir kadın
Polonyum'u, radyumu keşfeden, iki nobel ödüllü, bazı konularda da onu başarmış ilk kadın Marie Curie. Bu başarıları hayal etmek bile güç. Ama o sadece bunlardan ibaret mi? Onları başarırken yollar hep kolay mıydı? Hakkında ne gibi dedikodular, iftiralar söylendi? Polonya'da kadınların üniversiteye gitme hakkı bile yokken nasıl oldu da bu kadar başarı elde edebildi? Bu soruların hepsinin cevabını kısa ve özet bir şekilde kitapta alabiliyoruz.
Kitap konu olarak güzel, dil olarak akıcı bir dili olsa da Marie Curie hakkında detaylı bir araştırma öncesi bir temel olarak kullanımdan daha ötesine gidebileceğini düşünmüyorum. Bence temeli gayet iyi bir şekilde anlatmış. Kitap kimya ve fiziğe özel bir ilgisi olmayan biri için bile gayet anlaşılır bir dile sahip.
Ben Marie Curie hakkında çok az bilgi birikimi ile bu kitabı okumaya başlamıştım. Hayatının her anı etkileyici geçmiş gibi hissettirdi.
Kitabın olumsuz yönleri hakkında konuşmak istiyorum. Bazı yerlerde bir bölümün bitişi, başka bir bölümüyle aynı bilgileri vermekteydi ve bu çok gereksizdi. Bu durum benim canımı sıksa da kitabı genel olarak beğendim.