Aziz Yıldız
@Simurg
Sömürge halkı din sayesinde de sömürgeciyi dikkate almamayı başarır. Kadercilik ezenin tüm sorumluluğunu ortadan kaldırır, kötülüklerin, sefaletlerin ve yazgının nedeni Tanrı'ya bağlanabilir. Birey bu şekilde Tanrı'nın buyurduğu yıkımı kabul eder, sömürgecinin ve yazgının önünde eğilir ve içsel yapısının bir anlamda yeniden yapılanmasıyla taş gibi sakinleşir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sömürgelerdeki kilise beyaz adamın kilisesidir, yabancıların kilisesidir. Bu kilise sömürge halkını Tanrı yoluna değil, beyaz adamın yoluna, efendinin yoluna, ezenin yoluna çağırır. Bildiğimiz gibi, bu hikayede çağrılan insan çoktur, ama seçilmiş çok azdır.
Malum, sömürgecilik psikolojisi denince akla gelen ilk isimdir Fanon. Sömürgecilik özelinde yaptığı kritiklerle bugün "ötekilik" damgası ile tanışık olan her kimliğin kendinden çok şey bulduğu bir psikiyatr ve aktivisttir. Asimilasyon, ırkçılık, zenofobi gibi marazi olguları dert eden herkesin uğradığı bir duraktır kitapları. Türkiye'de özellikle Kürtlerin yakından bildiği, kitaplarını hatmettiği, çokça referans aldığı özel bir yazardır.
Siyah Deri Beyaz Maske, Beyaz adamın zencide yarattığı zihinsel örüntülerin bir yapısökümü. Psikoloji literatürünün kavramlarıyla konuşan, aktüel olaylarla anlatılagelen, okurken zorlamayan bir metin. Zencinin benimsediği zihinsel çarpıklıklar, kendine yabancılaşması, içine düştüğü aşağılık kompleksi halleri irdeleniyor. Zencinin, Beyaz adamın kendisini hapsettiği imaja çocukluğundan beri nasıl yerleştiğini, çarpık damgalanmaların yaşamına nasıl yön verdiğini, dayatmacı benliği nasıl kuşandığını ele alıyor. Kitabın en önemli kısmının bu tahakkümcü kimliğe hapsedilen Zencinin beyazla değil, başka bir Zenciyle kurduğu iletişimi anlatan bölümler olduğunu düşünüyorum. Bu fanustan kurtuluş için en önemli çıkış noktaları orada bence. Anlatılan bizim hikayemiz...
Kendini yarattığı uygarlığın mahkumu olarak hisseden Beyaz adam yasaksız, sınırsız cinsel hayatın hüküm sürdüğü, cinsel taşkınlığın, saldırganlığın cezasız kaldığı ilkel çağlara karşı akıldışı bir nostalji beslemektedir içinde. Uygar insanın bu fantezileri bir anlamda Freud'un yaşama içgüdüsü tezine de denk düşmektedir. Beyaz adam bu dürtülerini Zenciye yöneltmekle Zencinin böyle bir cinsel güce, böyle bir imkana ve böyle bir serbestiye gerçekten sahip olduğunu vehmetmektedir.
