Yaşamdan geriye yalnızlık ve o yalnızlığın içinde biriken ve paylaşılmayan bir tortu kalır. Edebiyat da o yalnızlıkta, o tortudan açıklanması imkansız bir denklem aracılığıyla süzülerek başlar ve asla yaşamın kendisini anlatmaz, yaşam üzerine bir hikaye anlatır.
Çünkü sevdiğiniz yazarlardan sonra kendi dünyanıza onların gözleriyle bakmaya başlasanız da, en azından ilkin onlara kendi gözlerinizle bakmış bulunuyorsunuz.