Zehir, dövülmüş ve hazırlanmış olarak adamın elindeki fincandaydı. Sokrates adamı görünce, “Sen tecrübelisindir arkadaşım, nasıl yapıyoruz şimdi?” dedi.
“Hiçbir şey yapmıyoruz” diye karşılık verdi, “bir tek içtikten sonra bacaklarımıza ağırlık çökene kadar yürüyoruz, ağırlık gelince yatıyoruz ki işimiz görülsün.”
İnsandan nefret, bir kişiye yeterince tanımadan dürüstlük, içtenlik, sadakat atfedip büyük bir güven besledikten sonra, zamanla onun sahtekârlığını ve ihanetini görünce; aynısını bir başkasında, sonra bir başkasında daha görünce serpilir içimizde. İnsan bunu sık yaşayınca, bir zaman sonra tökezleye tökezleye herkesten nefret eder hale gelir.