Bir kitabı okurken geçen iki saatin, ömrümün birçok senelerinden daha dolu, daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
İnsanlık,onların üzerinde yürüdüğü bir karınca yuvasına benzer;sadece kendilerince kabul görmüş kişileri kendi türlerinden sayar,diğerlerinin dilinden anlamazlar;dudaklar kıpırdasa ve gözler görse de,sesler ve bakışlar onlara ulaşmaz;onlara göre,bu insanlar âdeta yoktur.
Vadideki ZambakHonore de Balzac · Can Yayınları · 201852,9bin okunma
İnsan hayatının tamamını dört duvar arasında geçirebilir. Kendisini tutsak olarak hissetmediği müddetçe tutsak sayılmaz. Ama kainatın sonsuz büyüklüğünü, milyonlarca yıldızı, galaksiyi görüp, onlara asla erişemeyeceğini bilen biri için koskoca dünya hapishaneden farksızdır. İdrak ettikleri şey zamanın ve mekanın tutsaklığı haline getirir.