“İnsan hep çok sevilsin diye uğraşır... Sevilince de ödü patlar...” Sustum... “ Belki de sen haklısın, o zırh ne kadar kalın olursa o kadar iyi... Artık arama olur mu?” dedi. “ Ve sakın üzülme... O öyle lanet bir zırh ki; sen bile içerden delemezsin.”
... Ben hariç herkes hayatlarını saatlere, dakikalara, günlere ve saniyelere dayalı yaşıyordu ama bu şeyler hiçlikten ibaretti. Evren bunu düzenleme çabamızı fark etme zahmetine girse kahkahalarla gülerdi.