Hayat iki cins için de -kaldırımda ite kaka yürüyen kadın ve erkeklere baktım- meşakkatli, zor ve bitmez tükenmez bir mücadeleydi.Fevkalade cesaret ve güç gerektiriyordu. Belki de yanılsamalara düşkün mahlûklar olduğumuzdan her şeyden çok öz güvene ihtiyaç vardı. Öz güvenimiz olmadan beşikteki bebeklerden farkımız yoktur. O hâlde bu ölçülemez ve bir o kadar da kıymetli bu özelliği çabucak elde etmenin yolu nedir? Başka insanların daha aşağı olduğunu düşünmek.Başkalarından doğuştan gelen bir üstünlüğümüz olduğuna -bu servet, makam, düz bir burun veya dedenizin Romney tarafından yapılmış bir portresi olabilir, ne de olsa hayal gücünün haddi hududu yok- inanmak. Bir sürü insanın ve dahi tüm dünyanın yarısının doğal olarak kendisinden aşağı olduğunu hissetmek, fethetmeye ve hükmetmeye mecbur büyük adam için fevkalade önem arz eder.