Aile içinde hayatınızı çocuklarınız etrafında şekillendirmeyi reddederek isyan ettiğinizde ise huysuz ve kötü anne muamelesi göreceksinizdir. Artık dünyanızın sadece sizden ibaret olmadığını söyleyip duracaklardır. Kadınları tanımladığı söylenen o rezil bencil eğilimlere anneliğin baskın geleceğinden dem vuracaklardır: "Kadın ancak bir bebek sahibi olduğunda kendini düşünmeye son verebilir" der Amerikalı genç bir kadın. Size "çocuk yapmaya sizi kimsenin zorlamadığını" hatırlatacaklardır. Anlayacağınız günümüzde doğum kontrol ve kürtaj hakkının olması "iyi anne" olma kurallarını güçlendirerek kadının aleyhine dönmüş durumdadır. Halbuki "iyi baba" olmak için, ne gariptir ki, daha az kural vardır. Şu sözleri iyi niyet kisvesi altında herkesten önce annelerden duyarsınız: "Başkası büyütsün diye yapmıyoruz bu çocukları." Doğru, ama çocukları onlara devamlı yapışık halde yaşamak ve annelik dışındaki yönlerimizi geliştirmekten vazgeçmek için de yapmıyoruz. İsteklerimizden vazgeçmemek, çocukları yetiştirirken onların akli dengesi yerinde, hayata yabancılaşmamış ve öfkenin etkisi altında olmayan yetişkin bir kadın modeli göstermeye de yarayacaktır. Ancak hayattaki diğer isteklerini gerçekleştirmek isteyen kadınlar, ne yazık ki iyi anne olma şartlarını yerine getiremediği ithamıyla, şımarık, kırılgan ve insan varlığının temel zorunluluklarını göğüslemekten aciz kız çocuğu muamelesi görmekte. Unutulmamalıdır ki Adrienne Rich'in ısrarla üzerinde durduğu gibi "nasıl heteroseksüellik sadece mahremiyet ve seksten ibaret değilse, kadınlık sadece karnında çocuk taşımak ve büyütmekten ibaret değildir."