Ecem Sinemis ÜKE
@Sinecemis
Kendi hikâyemden sıkıldıkça kitapların gölgesinde soluklanıyorum.
Sanat Tarihçisi&Metin Yazarı&Redaktör
Lisans
Ankara
116 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ağaçtaki... Başlaması zor, bitirmesi saniyeler alan, yalnızca okuduğunuzda anlayabileceğiniz türde bir gençlik romanı... Tıpkı 
Sineklerin Tanrısı gibi...
İnsanlar, istekleri konusunda ne kadar ileri gidebilir sizce? Toplum bu isteklerin ne kadarını görmezden gelebilir ya da bu isteklerin gerçekleştirilmesine nereye kadar izin verir? Her gün çabaladığımız şeyler, boşuna mıdır? Bir şey ya da biri olmak için tüm emeklerimizin anlamsız olduğunu söyleyen biri çıksa ne yapardınız? Siz, ben... daha önemlisi toplum ne yapardı? Yok saymak, görmezden gelmek, sakince anlatmak, örneklerle açıklamak, kanıtlar bulmaya çalışmak, sinirlenmek... Hatta belki öfkeyi kontrol edemeyip yumruk yumruğa kavga etmek?
Ağaçtaki, insanlara ve topluma dair şimdiye kadar okuduğum en ilginç kurgulardan biri ve kesinlikle okumadan tam anlamıyla anlaşılamayacağını düşünüyorum.
Sineklerin Tanrısı gibi...
İnsanlar, istekleri konusunda ne kadar ileri gidebilir sizce? Toplum bu isteklerin ne kadarını görmezden gelebilir ya da bu isteklerin gerçekleştirilmesine nereye kadar izin verir? Her gün çabaladığımız şeyler, boşuna mıdır? Bir şey ya da biri olmak için tüm emeklerimizin anlamsız olduğunu söyleyen biri çıksa ne yapardınız? Siz, ben... daha önemlisi toplum ne yapardı? Yok saymak, görmezden gelmek, sakince anlatmak, örneklerle açıklamak, kanıtlar bulmaya çalışmak, sinirlenmek... Hatta belki öfkeyi kontrol edemeyip yumruk yumruğa kavga etmek?
Ağaçtaki, insanlara ve topluma dair şimdiye kadar okuduğum en ilginç kurgulardan biri ve kesinlikle okumadan tam anlamıyla anlaşılamayacağını düşünüyorum.
Reklam
Bir çocuk kitabına "çocuk kitabı olmayan çocuk kitabı" demek ne derece doğrudur bilemiyorum ama Ayı Olmayan Ayı gerçek anlamda böyle bir kitap. Bilmiyorum siz de fark ettiniz mi ama son zamanlarda bu tarz, çocuğu sorgulamaya yönlendiren, konu üzerine düşünmeye teşvik eden kitapların sayısı oldukça arttı. Artık çoğu çocuk kitabını okuyup geçemiyoruz. Üzerine düşünmemiz, konuşmamız, hatta karşıt görüşler sunarak tartışmamız gerekiyor. Şahsi fikrimce bu şahane bir şey. Ayı Olmayan Ayı hem yetişkinleri hem de çocukları sorgulamaya ve eleştiri yapabilmeye yönlendiriyor. Bunun yanında görev bilinci, iklim&çevre, sanayileşme ve yönetimin önemi üzerine düşünmeye sevk ediyor.
Anlaşmazlıklar her zaman olabilir ve bu son derece doğaldır. Peki anlaşmazlık sorununu çözmek için ne yapmalı? Karşılıklı sakince konuşmalı mı yoksa kimsenin birbirini anlamayacağı şekilde bağrışmalı mı? Ya Lodolinda ve Federiko'nun yaptığı gibi resimler aracılığıyla tartışsak? Bir çözüme ulaşır mıydık sizce?
Afacan Resimler, şimdiye kadar okuduğum en yaratıcı çocuk kitabı olabilir... Ayrıca 5 yaş itibariyle okunabilecek ve çocuklara duygularını ifade etmede yol gösterebilecek çok iyi bir rehber.
Uzun zaman sonra tekrar başladığım "çocuk edebiyatı" okuma serüvenime Karamelli Akide Şekeri ile devam ediyorum. 
Mavisel Yener ile bu kitap sayesinde tanıştım. Açıkça söylemem gerekirse, günümüz çocuklarını kıskandım. Ben çocukken böyle akıcı, eğlenceli, okudukça okunan hikayeler çok fazla yoktu. Sanki ben büyüyünce değişti çocuk edebiyatı. Bir şeyleri kaçırmış hissettim kendimi.
Her başlıkta ayrı hikaye olması ve hikayelerin sade bir dille okuyucuya sunulması çok hoş. 8-9 yaş grubu çocukların da kolaylıkla okuyabileceğini, okumaktan zevk alacağını düşünüyorum.
Gerek içindeki illüstrasyonlar, gerek akıcılığı özellikle okumaya yeni başlayan yaş grubu için sıkılmadan okuma neşesini yaşatıyor. Eminim ki birçok çocuk "Bana öykü okumayı sevdiren kitap" diyecektir.
Mavisel Yener ile bu kitap sayesinde tanıştım. Açıkça söylemem gerekirse, günümüz çocuklarını kıskandım. Ben çocukken böyle akıcı, eğlenceli, okudukça okunan hikayeler çok fazla yoktu. Sanki ben büyüyünce değişti çocuk edebiyatı. Bir şeyleri kaçırmış hissettim kendimi.
Her başlıkta ayrı hikaye olması ve hikayelerin sade bir dille okuyucuya sunulması çok hoş. 8-9 yaş grubu çocukların da kolaylıkla okuyabileceğini, okumaktan zevk alacağını düşünüyorum.
Gerek içindeki illüstrasyonlar, gerek akıcılığı özellikle okumaya yeni başlayan yaş grubu için sıkılmadan okuma neşesini yaşatıyor. Eminim ki birçok çocuk "Bana öykü okumayı sevdiren kitap" diyecektir.
8-9 yaşlarında bir çocuk olsaydınız ve ülkeniz bir anda savaşa girseydi, neler değişirdi hayatınızda? Mesela evinizden, çok sevdiğiniz oyuncaklarınızdan, arkadaşlarınızdan ayrılıp bambaşka bir ülkeye gider miydiniz? Toda'nın başına gelen tam olarak bu. O, pastacı babasıyla birlikte yaşayan bir kız çocuğu. Annesi o çok küçükken onu babasına bırakıp başka bir ülkeye gitmiş. Fakat bir gün bir savaş çıkıyor ve Toda'nın babası ülkesini korumak için askere alınıyor. Peki Toda ne olacak? Başlangıçta babannesiyle birlikte evinde kalmaya devam ediyor ancak her geçen gün savaşın sesleri daha da yaklaşıyor onlara. Peki sonra? Sonrası hikayemizin kalan kısmı.
8 yaş sonrası için savaş nedir, ülke sınırları nasıl görünür, korku ve endişe neden hissedilir gibi pek çok soruya cevap bulacağınız bu kitapta yetişkin aklınızla hem gülecek hem ağlayacaksınız. Çocuklar ise güvenli hayatları içinde cesurca empati yaparak Toda'ya yol arkadaşı olacak.
Reklam