Anlatılacakları koyacak yer arayacağım şimdi;
olan biteni biriktireceğiz artık vuslata kadar.Hasret yığılacak her şeye,o belli.
Ama kavuşulacak en nihayetinde.
Al sana tutacak bir dal;hem de taze.
Gittiğin yer güzellik olsun can içim,güzellikler.
Çok sevdiğin Allah’a emanetsin,hepimiz gibi…
Tabii, herkesin hayatında onu kötü gösteren aynalar olacak; bu doğal… Ama mesele o aynanın karşısında ne kadar durduğun. Seni sürekli eksik gösteren, küçümseyen, enerjini alan insanlarla vakit geçirmeye devam edersen bir süre sonra kaçınılmaz olarak inanırsın o yansımaya. Öte yandan seni olduğun gibi kabul eden insanların yanındayken kendinle ilgili algın da düzelir, bir nevi doğal terapi gibi.
Etrafını kimlerle çevrelediğin, yakın olarak kimlerle görüştüğün düşündüğünden daha önemli… Seni iyi gösteren aynalara yakın dur, kötü gösterenlerin karşısından çekil.
Nikos Kazancakis’in Zorba romanından uyarlanan filmde geçen şu unutulmaz replik:
“Her şeyin var ama bir şeyin eksik: Delilik. Bir insanın biraz deliliğe ihtiyacı vardır; yoksa ipini kesip özgürleşmeye asla cesaret edemez.”
Normal olmaya çalışmak en büyük sorunlardan biri…