Sevdiğimiz birini kaybetmek önleyebileceğimiz, durdurabileceğimiz bir durum değil.
Ölüm,
sevdiğimiz birini kaybetmek olağan bir deneyim olabilir, ancak olağan dışı değişimlere yol açmaktadır.
Öyle söylenildiği gibi de değildir;
altüst olan yaşamımızın altının üstünden daha iyi olma olasılığı uzunca bir süre yoktur.
Birini kaybettiğinde insanın göğsünün tam ortasına çöken ağırlıkla nefesinin ciğerini inmesinin yolu kapanıyor.
Kalbiniz öyle sıkışır ki bazı anlarda,neredeyse kalbinizin hastalandığını düşünecek hale gelirsiniz.
Gerçekten de öyle çok düşünüyordum ki,
ölürken ne hissettiğini,
canı çok yanmış mıdır?
Zihninden neler geçmiştir ?
Aklının,ondaki anıların,varsa eğer ruhunun nereye kaybolduğunu,defalarca düşünüyordum.
İnsanlar yas tutarken acıyı iliklerine kadar duyarlar
Yas İnsanlığın ortak deneyimidir.
.
.
Kayıp yaşayan kişinin kendisini ve yaşamını onarma sürecidir.
Geçici doğal ve gereklidir.
Aşamalı,ancak sıralı olmayan bir süreçtir,zorlanamaz ya da aceleye getirilemez.Doğrusu yanlışı,eğrisi düzü yoktur.