Şehrin silueti çizilirken akşamın narin eliyle,
Ufukta solan renkler, bir hüzün bestesi fısıldar.
Evlerin çatılarında yorgun bekleyişler, kim bilir,
Hangi uzak hayale dem vurur bu sessiz çığlıklar?
Minare göğe uzanır, bir yalnızlık anıtı gibi,
Dağlar ardında kaybolur günün yorgun nefesi.
Sokaklar ıssızlaşır, hatıraların gölgesi düşer,
Her köşe başında bir buruk sevda hikayesi.
Güneşin veda busesi kondurur taş duvarlara,
Bir ayrılık şarkısı çalınır rüzgarın ezgisinde.
Kalbimde biriken hasret, süzülür şehre yavaşça,
Kaybolan bir umudun peşinde, gün batımının renginde.