Ne zaman ağzımın kenarları sarkmaya başlasa; ne zaman ruhuma kasvetli, çiseleyen bir kasım ayı yerleşse; ne zaman kendimi tabut satıcılarının önünde duraklarken ya da bir cenaze alayının peşine takılmış giderken bulsam; ...işte o zaman benim için, olabildiğince çabuk denizlere açılma zamanı gelmiş demektir.
Gözlerimin önünde ıslak dağların kabaran yalnızlığı.
Ne varsa uçurumlar eşiğinde,
hüzünlerle yalpalayan ne varsa,
gözlerimin önünde
ve hayat gül kokulu bir sağanak yine..