İster acıklı, ister mutlu; ister uzun, ister kısa… Film bitiyor bir gün. Olması gereken, olması gerektiği ‘zaman’da oluyor… O ‘an’ ‘ışık’lar yanıyor. Perdedeki görüntüler son’a eriyor. Seyrettiklerimiz hayal oluveriyor.
‘Işık’ ve ‘ışıklar’ var, artık.