Hubeyb
@Sinvar
Konfor dolu hayatımızda Gazze’li bir anneyi,
bir çocuğu,
bir babayı anlayamayız..!
Evini kaybet,
evladını kaybet,
eşini kaybet,
hürriyetini kaybet,
yiyecek,
içecek,
ekmek bulama,
çadır kur, oda bombalansın..!
Talebe
Diyarbekir, 13 Kasım
260 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Güne dua🌷
"Allah'ım, hayalime bile günah girmesin bana temiz bir zihin ve temiz bir gönül ver. "
Neden Filistin'i göndeminizden çıkardınız? Neden susuyor ve konuşmuyorsunuz? Müslümanlıktan mı çıktınız? İslam'ı mı bıraktınız? Bu uygulamada bir ben miydim Filistin'i gündeme getiren, neden 4-5 kişi dışında destekleyeceğim kimseyi göremiyorum? Unutuyor musunuz siz, 335 kurşunla öldürülen 6 yaşındaki Hind Receb'i, vücudu yüzlerce parçaya ayrılıp tanınamaz hâle gelen çocukları, çocuklarının önünde esir alınıp işkenceye götürülen babaları... Ve çok çok daha fazlasını. Elimde öyle görüntüler var ki kanalıma bile atmam, siz izleseniz 1 ay yemek yiyemezsiniz ve hepsi her gün güncel yaşananlar. Utanmıyor musunuz ya utanmıyor musunuz? Aptal aptal şarkıları, konserleri gündeme getirip de kardeşlerinize göz çevirmekten hiç mi utanmıyorsunuz?
'Nasıl'ı Allah'a Bırakanlardan mısınız?1000Kitap
Yalvarıyoruz, istiyoruz, anlatıyoruz.. Allah ile konuşurken başka birine dönüşüyoruz. Sesimiz yumuşuyor, kalbimiz hızlanıyor, cümlelerimiz sadeleşiyor. "Allahım şunu istiyorum... Bunu nasip et... Beni affet..." diyoruz. Ve çoğu zaman fark etmeden bir cümle ekliyoruz:
"Nasıl olacak bilmiyorum ama..."
Belki de insan olmaya dair en dürüst yerimiz tam da burası. Çünkü bizler hayatı planlamayı seviyoruz. Hedef koyuyor, takvim yapıyor, ihtimalleri hesaplıyoruz. Her şeyi kontrol edebileceğimizi zannediyoruz. Fakat dua ederken kontrolü bırakıyoruz. "Nasıl" kısmını O'na teslim ediyoruz. İşte o an, aklımızın sınırıyla Rabbimizin kudreti arasındaki mesafeyi kabul ediyoruz ve mırıldanıyoruz; "Nasıl olacak bilmiyorum ama Sen isteyince olur."
Bu cümle bir çaresizlik cümlesi değil; bir teslimiyet ilanı. Ben acizim Rabbim; gücüm yetmez!
Ben cahilim Rabbim; bilmem!
Ben kulunum Rabbim; ancak Senden isterim!
Belki de dualarımızın kilit noktası tam olarak burasıdır. Çünkü insan en çok bilmediğini kabul ettiğinde samimidir. En çok yapamayacağını anladığında gerçektir. Kalbimizi güçlü yapan şey, her şeyi yapabilmek değil; her şeyi yapamayacağını bilip Allah'a bırakmasıdır.
Belki kapılar kapanacak, belki yollar uzayacak, belki beklemek can yakacak. Ama dua eden kalp bilecek ki geciken her şey kayıp değildir. Gücümüz her şeye yetmez, biz bilmeyiz Allah bilir. Bazen verdiği şey değil, verdiği teslimiyet insanı değiştirir.
"Nasıl olacak bilmiyorum ama..."
Belki de imanın en genç ve en taze cümlesi budur.
